Palatastas #14: Sensya Na Tao Lang

Naisip ko sana halungkatin ang aking baul na pinaglalagyan ko ng aking mga sandamakmak na ga meme at tags galing sa aking mga prensheeps dito sa blogosphere. Naipa-alala kasi sa akin ni Kwento ni Enday, na marami pa pala akong nakabinbin na tags.

Balak ko sana isa-isahin lahat para wala na akong mga utang. Plano ko pa ngang gawing one week bonanza type yung pagpo-post, parang weekly special. Plano ko rin ngang mag around the world, umakyat sa Mt. Everest, mag swimming sa great barrier reef, magsimba sa Jerusalem, makipagkarera ng camel sa Sahara Desert, mag sun-bathing sa Boracay, at bumili ng eroplanong kasinlaki ng Airbus.

Pero katulad ng marami kong plano, palpak. Saka kahit bumili ako ng eroplano, problema ko pa kung san ko sya ipa-park sa gabi.

Di ko na kasi makita yung baul na pinaglalagyan ko ng listahan nung lahat ng mga nag-tag sa akin. Naiwan ko ata sa LA nung maglipat ako. Sensya na tao lang.

Ang medyo natatandaan ko lang ay yung mga nag-link at nag-tag sa akin gaya nina Fatherlyours, Pipeline Fixation, Pusang Maganda, Pink Biik... di ko na matandaan yung iba.

Kahit medyo boring ang pagsagot ko sa tag, me link naman, pwede na yun. Di ko na kasi makita eh.

Holdap!

Grabe yung holdapan kamakailan dyan sa atin, ni-holdap na nga yung bangko, tsinugi pa yung mga empleyado. Grabe, me pera na nga eh, nakuha pang patumbahin yung mga wala namang kinalaman dun sa pera ng bangko.

Ayoko sanang haluan ng medyo madrama o kung anupamang ekek itong blog na ito, kaso di ko maiwasang di magkumento.

Kasi naman, naalala ko din nung nasa Pinas pa ako. Ilang beses din yata akong naholdap sa bus. Dalawa lang ata. Yung perstaym ko eh galing akong Timbuktu kasabay ko pa yung ate ko at yung asawa nya. Pagsakay pa lang sa Barakolandia, napansin ko yung isa na me parang hinihithit, medyo kinabahan na ako. Ayun nga, pagdating sa South SuperDuper Highway, me parang nag-aaway at nagsisigawan sa me bandang harap. Dahil sempre, lang-magu to-its, yung mga alahas ko at relo, hinubad ko at isinuksok ko dun sa me mga singit singit ng upuan.

Ayun, holdap nga pala. So dahil mabilis ako nakapag-esep esep, walang natangay sa akin ang mga ungas.

2nd time ko naman, nung sa Gapo na ako humahada ng "wanna buy watch Joe?" type na raket. Papunta ako ng Manela para makita ang aking mader dear galing isteyts. Sa me San Fernando, Pampanga, me sumakay na maraming mga kelots. Nagkatinginan pa nga kami nung isa. Parang pamilyar kami sa isat isa. Di ko malaman kung bakit. Parang nag ala Madam Auring ako kasi me naramdaman ako.

Papasok pa lang sa North ExpressDupress Way, me pumara. Bumaba sabay kumaripas ng takbo. Nagkatinginan lahat kaming nasa me bandang una kasi kakasakay lang nung bumaba. Sabi ko, "brad, baka naman naglagay lang yun dito ng bomba ah?" Uso kasi ang bombahan nun, yung pinapasabog ang mga bus, bukod pa sa mga bomba sa pelikula.

Kinabahan kami lahat, pero dedma lang ulit. Ayan na po, pagpasok pa lang sa highway....

Holdap!Holdap! Pera o Puri!!!

Anim sila na de baril at 2 sa kanila me granada. Meron atang isa, dinamita ang dala. (O sige joke lang yung dinamita, ano kami, isda?) Grabe parang bigla kong naisip na magsigarilyo. Di ko na inalam kung totoong granada yun o lighter lang, mahirap na. Mukhang mga beterano pa naman kung kumilos, maliban dun sa isang bumaba at nagtatakbo na kasamahan pala nila.

Unang pasada, isa isang kinapkapan, pati mga bag. Yung isang ale, nag-inarte. Kesyo nasa ospital daw yung anak nya kaya kelangan nya ng pera. So dahil subalit datapwat ngunit pero because likas namang maawain yung holdaper, yung nakuhang 5,000 sa kanya, isinoli yung 3,000. Bait nya no? Sana kunin na sya ni Lord!

Ako, wala, barya lang, WW ako eh (walang-wala). Nung second wave (galing no me second wave pa), yung aleng nag-inarte, me secret pocket pala yung bag, at me lamang 10,000 pesoses. Nabwisit tuloy sa kanya yung mamang holdaper, kasi natimbrehan nya na ginogoyo lang sya.

"Walangya ka, drinamahan mo pa ako, maluha luha pa naman ako sa yo.." Ayun binawi lahat ng datung nya.

Ako naman, nakapa sa bulsa ko salikod yung aking Press ID. Dati kasi akong nagsusulat sa TikTik Magasin. Heheheh. Kaya nung makita yung ID, "Tang$^% ka! Press ka pala ha?! Baka bukas, isulat mo kami ha?" Sabay suntok sa tyan ko. Punyemas, nabanatan pa ako. Hirap talaga ng takaw-bugbog.

Tiba tiba ang mga ungas. Pero dahil nga maawain naman sila, lahat halos eh binigyan ng pamasahe. Ambait talaga! Ako di na ako humingi, kasi baka maupakan na naman ako.

Nung makababa na sila, diretso sempre kami sa pinakamalapit na himpilan ng mga pulis patola. Habang iniinterbyu kami, yung isa tawa pa ng tawa. Sabi ko, "brod, bat parang ansaya saya mo pa? Eh naholdap na nga tayo."

"Eh kasi binigyan ako ng pamasahe nung holdaper, 100 pesos." sagot nya.

"Eh ano naman ngayon?" tanong ko ulit.

"Eh kundi ba naman tungak yung mga yun, eh singkwenta pesos lang ang nakuha nila sa akin. Mwahahaha (tawang ala Romy Diaz)"

"Walangya ka, kumita ka pa ng tapwe. Penge palang bente pamasahe?" ako ulit.

"Eh ikaw ba, magkano nakuha sa yo?" tanong nya.

"Bente."

" O sya, etong bente mo, kawawa ka naman." "Apir!"

You're so Kadiri

Hay naku. Day off na naman. Bihira naman na akong mag off na ulit. Ngayon, nakakainip na naman. Nakakaburaot. Obvious ba na wala na naman ako magawa? Kasi nagpo post na naman ako sa mga kablogan ko.

Heto na naman ako. Pagkatapos ko paliguan si Tagpi, petik petik muna ulit. Ayoko namang lumabas kasi mainit na dito. Kaya tambay na naman ako dito sa lungga ko. Nakakatamaaaad!

Pati pagligo, tinatamad ako. Di bale, yung brief ko ililipat ko na lang sa Side B. Yukkie.

Sempre me naalala na naman ako. Dati kasi sa Dimasalang, sempre pag wala magawa, nakatambay lang. Minsan, nakaupo lang ako sa tambayan namin. Pa yosi yosi, nagpapaka pilosopo, nag-iisip kung bakit ako ipinanganak, nagbibilang ng sasakyan, at namimintas ng mga dumadaan.

Di ko napapansin, napapakamot ako. Parang me lamok na dumadapo sa batok ko. Maya maya pa, nakikita ko yung ibang mga tropa ko, na kanda ihi sa kakatawa sa akin. Sabi ko, bakit, ano nakakatawa? Wala lang, tawa lang sila ng tawa.

Dahil nakakahawa naman talaga yung hagalpakan nila, tawa din ako. Kahit di ko alam kung bakit.

Hanggang mapalingon ako. Yung isang tropan namin, walangya! Walang t-shirt, at naghihilod ng kanyang katawan gamit ang kamay at naglilibag. Kada hilod nya, binibilot nya yung kanyang libag ng kanyang daliri at ibinabato sa akin.

Hinayupak. Yukkie talaga. Kaya pala. Muntik ko na masapak ang kabron.

Patok na Pik-Ap Lines!

Masyado ako natawa sa mga nabasa ko sa article na Pick-Up Lines ni pareng badoodles sa kanyang site na kwentongbarbero.com. Ito sempre ay mga sikat na pik ap lines na ginagamit o pauso na gagamitin pa lang ng mga kelot para maka-porma sa mga bebots.

Maraming okey, marami ding korniks, marami aprubado at epektib, marami ding sablay. Naalala ko lang yung ibang mga linya na ginamit na ng aking dating mga ka-trops na kadalasan, palpak. Kesa naman gumawa ako ng ala-nobelang comment dun sa site ni badoodles, sempre, ginawa ko na lang post, para pampalaman ng blog. Heheheh. Tenkyu badoodles sa ideya.

Heto na po ang mga mala-impaktong true to life na mga pik-ap lines na siguradong kung hindi papatok eh ikaw eh masasapok. Katunayan, me nasapok na akong tropa dahil dito.

Mala-Impaktong ala Cachupoy na Pik-ap Lines:

1. Miss, ano shampoo gamit mo? (sabay hawak sa buhok nung tsiks) Nung ginamit ito ni McGyver ng Tropang X, kulang na lang kami mismo bumatok sa kanya. Eh papano kung gugo gamit nun.

2. Miss May I Softdrink You? Napanganga lang yung tsik, malamang di nya naintindihan ang kabastusan.

3. Would you like some lollipop? Nung una, medyo mukhang di naintindihan ng chikababes, makailang segundo, mukhang nag-register sa brain, biglang .. Pak! Bumakat yung kamay sa pisngi nung tropa ko.

4. Would you like some ice cream? Parang naintindihan ata, kasi wala namang tindang sorbetes yung tropa ko.

5. Pssst! Haylabyu! Sagot sa kanya nung tsik, "Neknek mo!"

6. Miss, pwede ako, pwede ka ba? Eto ginamit nung tropa kong taga-Timbuktu. Sagot sa kanya nung bebot, "Maligo ka muna kaya!" Wahahaha. Pahiya. Kaya hayun bilang special award, niregaluhan namin sya ng tabo.

Eto, di akalain nung tropa ko na magiging epektib, me nakita kasi kaming yosi girl na koboy, astig na kolehiyala. Lapit sya.. "Miss, pasindi!" Sagot ng kolehiyala, "Sus, style mo! Pasindi.... Kulasa (sempre iibahin natin pangalan para protektahan ang identity) pangalan ko at oo, libre ako."

Yan ang pasok. Walang kiyeme-kiyeme. Di makapaniwala tropa ko. Tsamba!

Kung gusto mo naman ng totoong advice mula sa expert, pasyalan mo itong tropa kong hotchick na si Evilwoobie sa kanyang site. Wag mo kalimutan na sabihing pinadala ka dun ni Buraot para makuha mo yung giveaway na house and lot. Hokey?

More!!! More!!! More!!!

(Mula sa dossier ng "Mga Gagong Inosente")

Palibhasa puro kami matatakaw sa gimik at alak, kung saan-saan kami napapadpad.

Tuwing biyernes, Shakeys and ruta namin, me banda kasi dun kaya patok. Pag sawa na sa banda, iisa-isahin namin yung mga inuman dun sa Timog at East Ave. O kaya sa Mug n' Chef sa Recto, bago pa yun noon kaya masarap pang tambayan, madalas manghahanting lang kami ng tsiks. Minsan nga me na-meet kaming grupo ng tsikababes, pagkatapos naming isara yung bar, diretso kami lahat sa Baguio. Sarapsadudels!

Minsan, naikwento sa amin ni Pangpang yung isang inuman sa Monumento sa me itaas ng Ever. Drink all you can na beer, P150 lang per head, with matching tanpuluts pa, isang platitong mani. (parang andami eh no?) Ok na rin naman kase me live band din. Pag alang atik, pwede na. Kaso mo ang ambiance, sagwa. Parang foodcourt sa SM ang dating, maliwanag na maliwanag parang me spotlight.

Me umepal na isang banda, mukhang bagito pa, sama ng timpla, tunog lata. Alang wenta. Palibhasa puro kami asar, sumigaw na si Pareng Roger.

I-tape nyo!! I-tape nyo!!! Wooooo!!! (Pumapalakpak pa!)

Tinginan naman sempre yung ibang tomador sa ibang mga table. Nagtataka ata kung bakit napa-bilib si Roger dun sa boses nung bokals na bokalis eh boses itik naman.

I-tape nyo!! I-tape nyo!!!......... I-tape nyo yung bibig!

Yun pala naman... Hagalpakan kami lahat habang palakpakan ang iba pang mga lasing. Hitsura ng riot sa Munti. Tuwang-tuwa sa banat ng trops namin. "Woooo...woooooo!" Mabenta!

Mukhang nabuhayan ng dugo, bumanat pa si Rio.

More!! More!! More!! More!!

Habang mukhang nababanas na yung banda, sempre naka-abang naman yung madlang pipol sa punch line, walang humihinga......

More!! More!! More!! More!!..... More practice!

"Wahahahah!" Wagi! Sa tuwa ata nung ibang mga table, pinadalhan kami ng ilang pitsel na draft beer at ilang platitong mani! Tuwang-tuwa ang bahay alak namin. Kaso mo, ansama ng tingin sa amin nung bouncer at nung bandang asar-talo.

Natapos ang inuman, nauwi kaming naghuhugas pa rin ng beer sa isang karaoke bar malapit lang sa me Retiro. Kung natawa ka sa balitang nagbarilan dahil sa kantang My Way, luma na sa amin yun. Kasi nung gabing yun, kapapasok pa lang namin dun sa karaoke bar, at nagre-relaks, me kumanta ng My Way. Yung kabilang table, naasar ata kasi katatapos lang nya yun kantahin, eh pangit yung bersyon, nagka-tinginan nang masama, ayun, nagsaksakan.

Sabi namin kina Rio at Roger, "Ano? Ngayon kayo mang-asar! Ngayon kayo mag-"more more" at "i-tape nyo i-tape nyo" ng masaksak din kayo!"

"I-tape ko na lang bibig ko," sabi ni Roger. At sagot ni Rio, "more patience..apir!"

Mga Gagong Inosente

Haay, sarap-buhay! Wala akong ginawa kundi matulog maghapon. Gigising, tsitsibog, tatambay, lalaklak, chichicha ulit, logtu ulit. Yan ang routine ko noong unang taon ko sa PMA(Pahinga Muna Anak).

Matagal na din naman akong hindi nakakapag-bonding sa mga trops ko dito sa lugar namin. Kaya naman ng madalas na nila akong naiispatan sa labas ng gate namin, close na ulit kami. Eh papano naman kami hindi ulit magiging close, eh halos magkapalit-palit na kami ng mukha. Biruin mo ba naman, wala atang gabi na hindi kami pumapalya sa paglaklak ng alkohol. Minsan nga, yung mga galing simbang gabi, pauwi na, kami tumutungga pa.

At dahil medyo mahina ang delihensya namin pare-pareho (puro kami PMA), matipid ang budget. Ang afford lang namin eh mga chipipay na inumin. Ni hindi na nga namin afford humataw sa Shakey's Mabini, pag me okasyon na lang. Madalas Tangguay, Gin Bulag at Emperador lang. Pag feel namin mag-imagine ng ala-Boracay, Gin Buko. Yung beer, panghugas na lang. Ang style namin, beinte beinte kami ng patak. At dahil marami-rami din kami, yung beinte kada ulo, eh lumalaki rin. Kaya naman buhay na buhay ang alaga naming sawa sa tyan. Katunayan, me pangkain pa kami ng tapsilog ke Lola Ely's sa Bambang pag madaling-araw. Pampatunaw.

Yung mga oldies sa lugar namin, tinawag kaming beinte beinte gang dahil sa patak-patak na style namin. Askad nga. Parang ka-tunog ng Sputnik at Sigue-Sigue. Wala naman silang reklamo kahit gabi-gabi kaming nag-iinuman sa kalye. Natutuwa pa nga sila, kasi lagi kaming masasaya. Libre tanod pa sila. Kaya naman minsan, sila na rin ang nag-iisponsor ng inumin namin. Tenkyu!

Ewan ko ba, dami kong grupo. Kasi itong grupo na ito naman, eh napag-kaisahan naming tawaging MGI. Short for Mga Gagong Inosente. Tingin siguro namin nun, cool yung pangalan. Ngayon, pag napapakinggan ko, parang olags ang dating. Yung mga kuya kasi namin, yun ang itinayong grupo ekek. Kaya naman ngayong kami naman ang tambay sa kalye, minana na rin namin pati pangalan.

Kaya naman nung magbalik eskwela na ko, susginuu, super hectic ba ang aking isked at kelangan ko pang kumoha ng fersonal assestant ba. Andyan ang Tropang X, andyan ang MGI, andyan ang tropa kong mga Mangyan sa Timbuktu, at sempre bukod pa dun, sempre yung aking mga lablayfs, at ang aking part time na pagsisilbi sa bayan. Kahirap pala pagsabay-sabayin. Nun ngang magka-unica hija ako, muntik na kong batukan nung pari sa haba ng listahan ko sa mga ninong at ninang. Halos lumuwa din ang mga mata nya, kakamulagat sa kin. Tatlong pages ata lahat, baliktaran. Eh anong magagawa ko, wala naman kasi akong pwedeng hindi isama sa listahan. Baka magkahiyaan. Pero sa ibang chapters na lang yung tungkol sa mga yun.

Kasama ang mga kwatog na ito sa MGI, dito ko natutunan ang maraming bagay ang hindi ko kelanman eh matututunan sa iskul kahit kelan.

Intro pa lang ito kaya, wala kang maaasahang patawa dito. Nasanay ka naman ata. Para lang di ka magtaka kung isang araw eh, me maikwento akong hindi mo pa naririnig. Mabuti na yan, para pag banat ni Kulapo, eh tuloy-tuloy ang pagtalsik ng laway mo. Siguraduhin mo lang na wala kang katabi at baka mahilamusan mo.

Ang Mahiwagang Balat

Minsan, wala na naman kaming magawa. Wala ring mapagkwentuhan. Kaya sempre, mauuwi sa walang kamatayang payabangan.

Yung isa kong kaklase sa Ermita, me pagawaan sila ng sapatos dun se me Mabini. Bale, balat ang kanilang main product. Mga balat ng ahas, buwaya, ganun. Kaya naman minsan naisipan nyang ipagyabang yung sapatos nya na gawa ng kanyang artisanong erpat.

"Tol, tingnan mo sapatos ko, oh, balat yan ng buwaya, at etong nasa gilid, balat naman ng ahas, mahal to pag binili mo sa SM," pagyayabang ni Topher.

Kami naman sempre, ma at pa. Kinamalayan ba naman namin sa mga balat-balat na yan. Eh basta kami point-point lang kami pag bumibili, di na namin inuusisa kung san nanggaling ang mga yun no. Pakialam namin dun.

Kaya nag-imbento na lang kami para naman di kami mapag-iwanan at nang makapang-asar na din tuloy. Nagkindatan na lang kami ni Siruis at alam na agad namin ang gagawin. Tinanong ko siya, "ikaw tol, anong balat yang sapatos mo?", napapangisi na ako.

"Naku, tol, mura lang to, balaaaaat ng sibuyas! Di ko nga masyado tinitingnan kasi baka maluha na naman ako," drama ni Sirius. Ok ah, orig ang banat.

Sumunod naman si Tukayo, "ako tol, mas mura, nahuli lang nung katulong namin tong pinagkuhanan ng balat nitong sapatos ko, ayun ginawang sapatos nung tatay ko," wento nya. Seryoso ang hinayupak.

Ano namang balat ba yan? Tanong namin. "Balat ng langaw. Medyo lumayo-layo kayo, baka masagi nyo, eh, mangamoy" dagdag nya. Orig din, mukhang me tulog ako ah. Galing mag-isip ng mga ungas.

"Eh ikaw naman Buraot anong balat naman yang sapatos mo?" tanong ni Tukayo na nagpipigil lang tumawa. Kakapigil nya, muntik nang lumabas ang uhog nya.

"Ah ako, ala, eto na ata ang pinaka-murang balat. Libre ko nga lang nakuha. Ayun ginawa ko na rin lang na sapatos. Para naman me pangtapat din ako sa mga sapatos nyo,kakahiya naman sa inyo kung ala," seryoso din ako.

"Eh bakit, balat ba ng ano yan?" gatong ni Tukayo at Sirius habang lapit ang mga tenga nila dahil pihadong excited na sila malaman kung anong naisip ko.

"Balat ng sugat!" bulalas ko sa kanila.

"Iniiwasan ko ngang matapakan eh, kasi sigurado magdudugo na naman. Tingnan mo kulay oh, kulay nana. Hapdi! Whoo!" , pagiinarte ko.

Si Topher naman, nakahalata rin, hayun asar na nilayasan kami.

Hagalpakan kaming tatlo. "La palang sinabi si yun eh, di ko pa nababanggit lolo ko nun!" habol pa ni Tukayo. Wala ka sa lolo ko!

(ang mga piktyurs po eh hindi akin at naispatan ko lang dito)

Oh, Boy!

Kapag me naliligaw na banyaga dito sa Pinas, isa sa mga ikinatutuwa at ikinagugulat na rin nila eh ang mga palayaw nating mga Pinoy. Mga palayaw na parang tunog ang dating.

Andiyan si Dang, Deng, Ding, Dong, kulang na lang si Dung. Andyan naman ang kumpletong set nina, Jan, Jen, Jin, Jon, Jun. Andyan ang iba pa na inuulit lang ang syllable na sina JunJun, Jeng-Jeng, Dingdong, Dondon, Dindin, Jonjon at mga palayaw na tunog din ang dating tulad nina Jong, Dudut, Dedeng, Jingle, Leng-Leng at kung anu-ano pa.

Ang hindi nila napapansin na mas marami ay ang tawag na Boy. Di nila alam, eto ang mas malupit na palayaw na makikita mo kahit saan sa Pinas ka maligaw.

Dun sa amin sa me Dimasalang malapit lang sa me riles, sangkaterba ang Boy. Kaya sa dami nila me kanya-kanya silang alyas para maihiwalay dun sa iba pang mga kapangalan.

Unang-una na dyan si Boy Basura. Hindi ko malaman kung bakit yun ang itinawag sa kanya. Hindi naman sya nagunguha ng basura. Siguro kasi mukha siyang basura kung pumorma.

Andyan si Boy Bunganga. Eto matindi. Alam na alam ko kung bakit yun ang itinawag sa kanya kahit di ko tanungin. Nasa kabilang tulay pa lang kasi si Boy Bunganga, maririnig mo na ang mga bunganga nya na punong-puno ng mura, walang bukambibig kundi puro mga lumalagutok na PI.

Pero walang mas titindi pa ke Boy Gilagid. Kasi kahit brownout, kitangkita mo ang kanyang gilagid na naguumapaw sa kanyang bunganga. At kahit paparating pa lang sya at sumusungaw dun sa me kanto, kitang-kita mo na ang kanyang lalaugan pati na garaganta. Wag na wag mong papangangahin baka malulon ka.

Hindi mo rin makakalimutan si Boy Bahog. Kasi araw-araw ka nyang kakatukin sa bahay mo tuwing umaga at mangongolekta ng mga pinagkainan at mga bahog para sa kanyang maliit na piggery dun sa me gate nila. Di mo sya pwede sitahin kahit umaalingasaw na yung babuyan nya kasi kamag-anak ni Chairman.

Andyan din naman si Boy Paa. Hindi naman kalakihan ang paa nya kaya hindi ko rin alam kung bakit yun ang itinawag sa kanya. Hanggang minsan makisali sa basketbol. Nung pinagpawisan na, hindi mo kayang bantayan. Kasi tuwing mapapayuko ka, hindi mo maiiwasang maamoy yung mga paa nya. Masakit sa ilong tol. Amoy alimuom.

Si Boy Nana naman, madalas naming kalaro sa basketbol. Mahirap kalaban yun, kasi wag ka lang madikit sa kanya, foul agad. Super nana, grabe.

Meron ding mga iba pang Boy, pero hindi na masyadong kasingtindi nung mga nauna.

Si Boy Rosie, minsan isang gabi me nagrambulan sa kalye, akala niya kasama yung kapatid nya, lumabas at makikisali sana. Kaso napatigil lahat ng kasali sa rambol, kasi si Boy Rosie, naka-brief lang, kitang-kita tatak Carter. Rosie ang pangalan ng esmi nya kaya yun ang tawag sa kanya.

Tagaron din sa amin si Boy Panis. Astig yun dun sa amin. Ewan ko lang kung bakit yun ang tawag sa kanya. Ayoko magtanong no, baka ma-umbag ako.

Si Boy Tabog, na mas kilala namin sa tawag na Mang Tabog. Me karinderia sya at pulpulan dun sa me kanto. Sarap magluto nun. Kasi pag nagluto yun, nakahubad, me hawak na beer at panay ang kamot. Di mo napapansin, yung sabaw ng mami nya me kahalo ng libag. Yun ata ang secret ingredient nya.

Sabi ng isa kong kakilala na ultra-fem, "bakit merong Boy na palayaw sa lalaki, bakit walang me palayaw na Girl?,". "Eh loko ka pala eh, alangan namang tawagin yun na Girl eh boy nga yun," sagot ko.

Sa pagkapilosopo ko, nakonyatan pa ko. Kati sa ulo.